ردیابی خطاهای حرکتی با رابط مغز و کامپیوتر آسان تر می شود
ایت بال: تحقیقی جدید نشان داده است آموزش با رابط مغز و کامپیوتر ردیابی خطاهای کوچک حرکتی را به سرعت بهبود می بخشد.
به گزارش ایت بال به نقل از فیز، مغز انسان برای هماهنگ کردن حرکات ماهیچه ها از علائم بصری استفاده می نماید. زمانیکه فرمان های حرکتی و بازخوردهای حسی با یکدیگر هم خوانی نداشته باشند، «خطاهای دیداری-حرکتی» (Visuo-motor Errors) رخ می دهد.
تشخیص سریع این خطاها به اصلاح حرکت کمک کرده، در موقعیت های مختلف، همچون پیش گیری از زمین خوردن سالمندان و افزایش دقت در انجام حرکات ظریف، اهمیت دارد. حال پژوهشی جدید نشان داده است تمرین با استفاده از بازخورد فعالیت الکتریکی مغز، یا به بیان دقیق تر آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر، می تواند توانایی افراد در تشخیص این خطاها را بهبود بخشد.
اندازه گیری های انجام شده با الکتروانسفالوگرام (EEG) نشان داده است هنگامی که افراد متوجه خطایی می شوند؛ چه خطایی که خودشان مرتکب شده اند و چه خطای دیگران، مغز الگوی الکتریکی مشخصی تولید می کند که «پتانسیل در رابطه با خطا» (ErrP) نام دارد. یکی از مؤلفه های این الگو، انحراف مثبت سیگنال موسوم به «مثبتی خطا» (Pe) است که هنگام آگاهی فرد از وقوع خطا ظاهر می شود. محققان براین باورند که این مؤلفه را می توان بوسیله آموزش تقویت کرد و بنابراین، دقت تشخیص خطاهای دیداری-حرکتی را افزایش داد.
محققان جهت بررسی این که آیا بازخورد مبتنی بر فعالیت مغز می تواند یادگیری ادراکی را بهبود دهد یا خیر، آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر را با آموزش رفتاری سنتی مقایسه کردند. در این آزمایش، شرکت کنندگان با استفاده از یک جوی استیک، نشانگری را در مسیری مستقیم بسمت هدف هدایت می کردند.
در بعضی از آزمون ها، مسیر نشانگر بصورت تصادفی دستکاری می شد تا یک خطای دیداری-حرکتی ایجاد شود. در گروه آموزش رفتاری، شرکت کنندگان بعد از هر آزمون اعلام می کردند که آیا تغییری مشاهده کرده اند یا خیر و سپس بازخوردی درباره ی درستی پاسخ خود دریافت می کردند. در مقابل، شرکت کنندگان گروه آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر، بعد از انجام همان تکلیف مشاهده می کردند که آیا سیگنال EEG آنها وجود پتانسیل در رابطه با خطا (ErrP) را ثبت کرده است یا خیر. هر دو گروه این برنامه آموزشی را به مدت پنج روز متوالی و بصورت روزانه انجام دادند.
پژوهشگران دریافتند هر بار که شرکت کنندگان تغییری را در آزمون تشخیص می دادند، دامنه مؤلفه «مثبتی خطا» (Pe) افزایش می یافت. همینطور با پیشرفت آموزش در طول پنج روز، هم توانایی افراد در تشخیص خطاها بهبود پیدا کرد و هم دامنه این مؤلفه بطور کلی افزوده شد.
نتایج نشان داد آموزش رفتاری، ادراک خطاهای دیداری-حرکتی را در تشخیص تغییرات بزرگ تر بهبود می دهد، اما در شناسایی انحراف های کوچک تر تاثیر قابل توجهی ندارد. در مقابل، آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر، فرآیند یادگیری را تسریع کرد و توانایی تشخیص خطاهای ظریف تر دیداری-حرکتی را بهبود بخشید. علاوه بر این، داده های EEG نشان داد نواحی مغزی در رابطه با تصمیم گیری و پردازش دیداری-فضایی (Visuospatial Processing) در این فرآیند نقش مهمی ایفا می کنند
حال پژوهشی جدید نشان داده است تمرین با بهره گیری از بازخورد فعالیت الکتریکی مغز، یا به بیان دقیق تر آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر، می تواند توانایی افراد در تشخیص این خطاها را بهبود بخشد. اندازه گیری های انجام شده با الکتروانسفالوگرام (EEG) نشان داده است هنگامی که افراد متوجه خطایی می شوند؛ چه خطایی که خودشان مرتکب شده اند و چه خطای دیگران، مغز الگوی الکتریکی مشخصی تولید می کند که پتانسیل در ارتباط با خطا (ErrP) نام دارد. در گروه آموزش رفتاری، شرکت کنندگان پس از هر آزمون اعلام می کردند که آیا تغییری مشاهده کرده اند یا خیر و سپس بازخوردی در رابطه با ی درستی پاسخ خود دریافت می کردند.
منبع: ایت بال
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب